وَاِذْ

قُلْتُمْ

یٰمُوْسٰی

لَنْ

نَّصْبِرَ

عَلٰی

طَعَامٍ

وَّاحِدٍ

فَادْعُ

لَنَا

رَبَّكَ

یُخْرِجْ

لَنَا

مِمَّا

تُنْۢبِتُ

الْاَرْضُ

مِنْ

بَقْلِهَا

وَقِثَّآىِٕهَا

وَفُوْمِهَا

وَعَدَسِهَا

وَبَصَلِهَا ؕ

قَالَ

اَتَسْتَبْدِلُوْنَ

الَّذِیْ

هُوَ

اَدْنٰی

بِالَّذِیْ

هُوَ

خَیْرٌ ؕ

اِهْبِطُوْا

مِصْرًا

فَاِنَّ

لَكُمْ

مَّا

سَاَلْتُمْ ؕ

وَضُرِبَتْ

عَلَیْهِمُ

الذِّلَّةُ

وَالْمَسْكَنَةُ ۗ

وَبَآءُوْ

بِغَضَبٍ

مِّنَ

اللّٰهِ ؕ

ذٰلِكَ

بِاَنَّهُمْ

كَانُوْا

یَكْفُرُوْنَ

بِاٰیٰتِ

اللّٰهِ

وَیَقْتُلُوْنَ

النَّبِیّٖنَ

بِغَیْرِ

الْحَقِّ ؕ

ذٰلِكَ

بِمَا

عَصَوْا

وَّكَانُوْا

یَعْتَدُوْنَ

۟۠

Янә әйттегез: "Ий Муса, без бер төрле генә ризыкка сабыр итә алмыйбыз, безнең өчен Раббыңнан дога кыл, җирдә үсә торган нәрсәләрдән: кыяр, сарымсак, суган һәм вак орлыклардан сорап". Муса аларга әйтте: "Аллаһ биргән әүвәлге яхшы ризыкларны үзегез сораган начар ризыкларга алыштырасызмы? Шәһәргә керегез, сез сораган нәрсәләр анда булыр". Аларга авыр эшләр, хурлык, мескенлек вә Аллаһуның ачулы каһәре йөкләтелде. Аларга бу җәзалар Аллаһудан тиешле булды Аның аятьләрен инкяр иткәннәре һәм пәйгамбәрләрне хаксыз үтергәннәре өчен, дәхи бу җәзалар аларга тиешле булды Аллаһуга гөнаһлы булганнары һәм сызган сызыктан чыкканнары өчен.