وَظَلَّلْنَا

عَلَیْكُمُ

الْغَمَامَ

وَاَنْزَلْنَا

عَلَیْكُمُ

الْمَنَّ

وَالسَّلْوٰی ؕ

كُلُوْا

مِنْ

طَیِّبٰتِ

مَا

رَزَقْنٰكُمْ ؕ

وَمَا

ظَلَمُوْنَا

وَلٰكِنْ

كَانُوْۤا

اَنْفُسَهُمْ

یَظْلِمُوْنَ

۟

  Ва ба ёд оред, он неъматеро, ки бар шумо арзонӣ намудем, вақте ки дар замин саргардон будед ва аз гармии офтоб абрро соябонатон гардонидем ва бароятон манну ¹ салво ² фиристодем ва бароятон гуфтем: «Бихӯред аз ин чизҳои покиза, ки шуморо рӯзӣ додаем. Ва дар мухолифати дин маравед! Вале онҳо баҷо наоварданд. Ва онон бар Мо ситам накарданд, балки бар худ ситам мекарданд, зеро оқибати зулм бар худашон бозгардандааст».