وَإِذۡ

قَالَ

مُوسَىٰ

لِقَوۡمِهِۦ

يَٰقَوۡمِ

إِنَّكُمۡ

ظَلَمۡتُمۡ

أَنفُسَكُم

بِٱتِّخَاذِكُمُ

ٱلۡعِجۡلَ

فَتُوبُوٓاْ

إِلَىٰ

بَارِئِكُمۡ

فَٱقۡتُلُوٓاْ

أَنفُسَكُمۡ

ذَٰلِكُمۡ

خَيۡرٞ

لَّكُمۡ

عِندَ

بَارِئِكُمۡ

فَتَابَ

عَلَيۡكُمۡۚ

إِنَّهُۥ

هُوَ

ٱلتَّوَّابُ

ٱلرَّحِيمُ

٥٤

Ва [ба ёд оваред] замонеро, ки Мӯсо ба қавми худ гуфт: "Эй қавми ман, шумо бо интихоби гӯсола [барои парастиш] ба худ ситам кардаед, пас, ба сӯйи Офаридгори худ бозгардед ва тавба кунед ва [хатокорони] худро бикушед. Ин кор барои шумо дар пешгоҳи Парвардигоратон беҳтар аст". Он гоҳ Аллоҳ таоло тавбаи шуморо пазируфт. Ба ростӣ, ки Ӯ тавбапазиру меҳрубон аст