وَقُلۡنَا

يَٰٓـَٔادَمُ

ٱسۡكُنۡ

أَنتَ

وَزَوۡجُكَ

ٱلۡجَنَّةَ

وَكُلَا

مِنۡهَا

رَغَدًا

حَيۡثُ

شِئۡتُمَا

وَلَا

تَقۡرَبَا

هَٰذِهِ

ٱلشَّجَرَةَ

فَتَكُونَا

مِنَ

ٱلظَّٰلِمِينَ

٣٥

Гуфтем: "Эй Одам, ту ва ҳамсарат [Ҳавво] дар биҳишт сукунат кунед ва аз [неъматҳои] он – аз ҳар ҷо, ки мехоҳед – гуворо бихӯред, аммо ба ин дарахт наздик нашавед, ки [ба хотири сарпечӣ аз фармони илоҳӣ] дар зумраи ситамгорон хоҳед буд"