وَإِذۡ

قَالَ

رَبُّكَ

لِلۡمَلَٰٓئِكَةِ

إِنِّي

جَاعِلٞ

فِي

ٱلۡأَرۡضِ

خَلِيفَةٗۖ

قَالُوٓاْ

أَتَجۡعَلُ

فِيهَا

مَن

يُفۡسِدُ

فِيهَا

وَيَسۡفِكُ

ٱلدِّمَآءَ

وَنَحۡنُ

نُسَبِّحُ

بِحَمۡدِكَ

وَنُقَدِّسُ

لَكَۖ

قَالَ

إِنِّيٓ

أَعۡلَمُ

مَا

لَا

تَعۡلَمُونَ

٣٠

Ва [ёд кун] ҳангоме ки Парвардигорат ба фариштагон гуфт: "Ман дар замин ҷонишине хоҳам гумошт. Онон гуфтанд: Оё касеро дар он ҷо мегуморӣ, ки табаҳкорӣ ва хунрезӣ кунад, дар ҳоле ки мо Туро бо сипос ба покӣ меситоем ва тақдис мекунем? Аллоҳ таоло гуфт: "Ман [дар бораи ҳадафу маслиҳати офариниши ӯ] чизҳое медонам, ки шумо намедонед"