ءَامَنَ

ٱلرَّسُولُ

بِمَآ

أُنزِلَ

إِلَيۡهِ

مِن

رَّبِّهِۦ

وَٱلۡمُؤۡمِنُونَۚ

كُلٌّ

ءَامَنَ

بِٱللَّهِ

وَمَلَٰٓئِكَتِهِۦ

وَكُتُبِهِۦ

وَرُسُلِهِۦ

لَا

نُفَرِّقُ

بَيۡنَ

أَحَدٖ

مِّن

رُّسُلِهِۦۚ

وَقَالُواْ

سَمِعۡنَا

وَأَطَعۡنَاۖ

غُفۡرَانَكَ

رَبَّنَا

وَإِلَيۡكَ

ٱلۡمَصِيرُ

٢٨٥

Пайғамбар унга ўз Роббисидан туширилган нарсага иймон келтирди ва мўминлар ҳам. Аллоҳга, Унинг фаришталарига, китобларига, Пайғамбарларига ҳамма-ҳамма иймон келтирди. Унинг Пайғамбарларининг бирорталарини ажратмаймиз. Ва: «Эшитдик ва итоат қилдик, (эй Роббимиз), мағфиратингни сўраймиз ва қайтиб бориш Сенгадир», дедилар.¹