ءَامَنَ

ٱلرَّسُولُ

بِمَآ

أُنزِلَ

إِلَيۡهِ

مِن

رَّبِّهِۦ

وَٱلۡمُؤۡمِنُونَۚ

كُلٌّ

ءَامَنَ

بِٱللَّهِ

وَمَلَٰٓئِكَتِهِۦ

وَكُتُبِهِۦ

وَرُسُلِهِۦ

لَا

نُفَرِّقُ

بَيۡنَ

أَحَدٖ

مِّن

رُّسُلِهِۦۚ

وَقَالُواْ

سَمِعۡنَا

وَأَطَعۡنَاۖ

غُفۡرَانَكَ

رَبَّنَا

وَإِلَيۡكَ

ٱلۡمَصِيرُ

٢٨٥

Пайғамбар ўзига Парвардигоридан нозил қилинган нарсага иймон келтирди ва мўминлар (ҳам иймон келтирдилар). Аллоҳга, фаришталарига, китобларига ва пайғамбарларига иймон келтирган ҳар бир киши (айтди): «Унинг пайғамбарларидан бирон кишини ажратиб қўймаймиз». Ва «Эшитдик ва итоат этдик. Парвардигоро, гуноҳларимизни мағфират қилишингни сўраймиз. Ва фақат Ўзингга қайтажакмиз», дедилар.