یٰۤاَیُّهَا

الَّذِیْنَ

اٰمَنُوْۤا

اِذَا

تَدَایَنْتُمْ

بِدَیْنٍ

اِلٰۤی

اَجَلٍ

مُّسَمًّی

فَاكْتُبُوْهُ ؕ

وَلْیَكْتُبْ

بَّیْنَكُمْ

كَاتِبٌ

بِالْعَدْلِ ۪

وَلَا

یَاْبَ

كَاتِبٌ

اَنْ

یَّكْتُبَ

كَمَا

عَلَّمَهُ

اللّٰهُ

فَلْیَكْتُبْ ۚ

وَلْیُمْلِلِ

الَّذِیْ

عَلَیْهِ

الْحَقُّ

وَلْیَتَّقِ

اللّٰهَ

رَبَّهٗ

وَلَا

یَبْخَسْ

مِنْهُ

شَیْـًٔا ؕ

فَاِنْ

كَانَ

الَّذِیْ

عَلَیْهِ

الْحَقُّ

سَفِیْهًا

اَوْ

ضَعِیْفًا

اَوْ

لَا

یَسْتَطِیْعُ

اَنْ

یُّمِلَّ

هُوَ

فَلْیُمْلِلْ

وَلِیُّهٗ

بِالْعَدْلِ ؕ

وَاسْتَشْهِدُوْا

شَهِیْدَیْنِ

مِنْ

رِّجَالِكُمْ ۚ

فَاِنْ

لَّمْ

یَكُوْنَا

رَجُلَیْنِ

فَرَجُلٌ

وَّامْرَاَتٰنِ

مِمَّنْ

تَرْضَوْنَ

مِنَ

الشُّهَدَآءِ

اَنْ

تَضِلَّ

اِحْدٰىهُمَا

فَتُذَكِّرَ

اِحْدٰىهُمَا

الْاُخْرٰی ؕ

وَلَا

یَاْبَ

الشُّهَدَآءُ

اِذَا

مَا

دُعُوْا ؕ

وَلَا

تَسْـَٔمُوْۤا

اَنْ

تَكْتُبُوْهُ

صَغِیْرًا

اَوْ

كَبِیْرًا

اِلٰۤی

اَجَلِهٖ ؕ

ذٰلِكُمْ

اَقْسَطُ

عِنْدَ

اللّٰهِ

وَاَقْوَمُ

لِلشَّهَادَةِ

وَاَدْنٰۤی

اَلَّا

تَرْتَابُوْۤا

اِلَّاۤ

اَنْ

تَكُوْنَ

تِجَارَةً

حَاضِرَةً

تُدِیْرُوْنَهَا

بَیْنَكُمْ

فَلَیْسَ

عَلَیْكُمْ

جُنَاحٌ

اَلَّا

تَكْتُبُوْهَا ؕ

وَاَشْهِدُوْۤا

اِذَا

تَبَایَعْتُمْ ۪

وَلَا

یُضَآرَّ

كَاتِبٌ

وَّلَا

شَهِیْدٌ ؕ۬

وَاِنْ

تَفْعَلُوْا

فَاِنَّهٗ

فُسُوْقٌ

بِكُمْ ؕ

وَاتَّقُوا

اللّٰهَ ؕ

وَیُعَلِّمُكُمُ

اللّٰهُ ؕ

وَاللّٰهُ

بِكُلِّ

شَیْءٍ

عَلِیْمٌ

۟

Эй мўминлар, бир-бирларингиз билан қарз муомаласини қилсангиз, ёзиб қўйинглар! Ораларингизда бир котиб адолат билан ёзсин! Ҳеч бир котиб Аллоҳ билдирган ёзишдан бош тортмасин, албатта ёзсин! Зиммасида қарзи бўлган киши ёздирсин — Парвардигори бўлмиш Аллоҳдан қўрқсин ва у қарздан бирон нарса камайтириб ёзмасин! Агар зиммасида қарзи бўлган киши ақлсиз ё ожиз (ёш бола ё жуда кекса) бўлса, ёки (кар, соқовлиги ё тил билмаслиги сабабли айтиб туриб) ёздиришга қодир бўлмаса, унинг ҳомий вакили адолат билан ёздирсин! Ва сизлар рози бўладиган (адолатли) гувоҳлардан икки эркак кишини, агар икки эркак топилмаса, бир эркак ва икки аёлни — бири унутиб адашса, яна бири унга эслатади — гувоҳ қилинглар! Гувоҳлар (гувоҳлик учун) чақирилганда бош тортмасинлар! Хоҳ катта, хоҳ кичик қарз бўлсин, муддати келгунича ёзиб қўйишдан эринманглар. Мана шу Аллоҳ наздида адолатлироқ, гувоҳлик учун тўғрироқ ва шак-шубҳа қилмасликка яқинроқ бўлган (ҳукмдир). Лекин агар (ўртадаги муомалангиз) ораларингизда юргизиб турган нақд савдо бўлса, уни ёзмасангизда, сизлар учун гуноҳ йўқдир. Ва бир-бирингиз билан савдо қилганда гувоҳ келтиринг! Ва на котиб, на гувоҳга зарар етмасин. Агар шундай қилсангиз (яъни, улардан биронтасига зарар етказсангиз), бу Аллоҳга итоатсизлигингиздир. Аллоҳдан қўрқингиз! Аллоҳ сизларга (ҳақ-ҳидоят йўлини) билдиради. Аллоҳ ҳамма нарсани билгувчидир.