ٱلَّذِينَ

يَأۡكُلُونَ

ٱلرِّبَوٰاْ

لَا

يَقُومُونَ

إِلَّا

كَمَا

يَقُومُ

ٱلَّذِي

يَتَخَبَّطُهُ

ٱلشَّيۡطَٰنُ

مِنَ

ٱلۡمَسِّۚ

ذَٰلِكَ

بِأَنَّهُمۡ

قَالُوٓاْ

إِنَّمَا

ٱلۡبَيۡعُ

مِثۡلُ

ٱلرِّبَوٰاْۗ

وَأَحَلَّ

ٱللَّهُ

ٱلۡبَيۡعَ

وَحَرَّمَ

ٱلرِّبَوٰاْۚ

فَمَن

جَآءَهُۥ

مَوۡعِظَةٞ

مِّن

رَّبِّهِۦ

فَٱنتَهَىٰ

فَلَهُۥ

مَا

سَلَفَ

وَأَمۡرُهُۥٓ

إِلَى

ٱللَّهِۖ

وَمَنۡ

عَادَ

فَأُوْلَٰٓئِكَ

أَصۡحَٰبُ

ٱلنَّارِۖ

هُمۡ

فِيهَا

خَٰلِدُونَ

٢٧٥

Oni koji se kamatom hrane dići će se iz grobova svojih baš kao oni koje je šejtan dodirom izbezumio. To je zato što su govorili: "Trgovina je, doista, isto što i kamata!" A Allah je dozvolio trgovinu, a zabranio kamatu. Onome do koga dopre pouka Gospodara njegova, pa se toga okani, pripada ono što je prije stekao, a njegov je slučaj Allahu prepušten. Oni, pak, koji opet to učine, bit će stanovnici Vatre u kojoj će vječno ostati. [1] ¹