وَاِذْ

قَالَ

اِبْرٰهٖمُ

رَبِّ

اَرِنِیْ

كَیْفَ

تُحْیِ

الْمَوْتٰی ؕ

قَالَ

اَوَلَمْ

تُؤْمِنْ ؕ

قَالَ

بَلٰی

وَلٰكِنْ

لِّیَطْمَىِٕنَّ

قَلْبِیْ ؕ

قَالَ

فَخُذْ

اَرْبَعَةً

مِّنَ

الطَّیْرِ

فَصُرْهُنَّ

اِلَیْكَ

ثُمَّ

اجْعَلْ

عَلٰی

كُلِّ

جَبَلٍ

مِّنْهُنَّ

جُزْءًا

ثُمَّ

ادْعُهُنَّ

یَاْتِیْنَكَ

سَعْیًا ؕ

وَاعْلَمْ

اَنَّ

اللّٰهَ

عَزِیْزٌ

حَكِیْمٌ

۟۠

و به یاد آور وقتی را که ابراهیم گفت: ای پروردگارم! به من نشان ده که چطور مرده‌ها را زنده می‌کنی؟ الله گفت: آیا ایمان نداری؟ ابراهیم گفت: بلی (ایمان دارم)، و لیکن می‌خواهم که دلم مطمئن شود، الله گفت: پس چهار پرنده را بگیر باز آنها را نزد خود قطعه قطعه کن باز هر قطعه از آنها را بر کوهی بگذار، باز آنها را بخوان، پس (می‌بینی که) دویده به نزد تو می‌آیند، و بدان که الله غالب باحکمت است.