وَاِذْ

قَالَ

اِبْرٰهٖمُ

رَبِّ

اَرِنِیْ

كَیْفَ

تُحْیِ

الْمَوْتٰی ؕ

قَالَ

اَوَلَمْ

تُؤْمِنْ ؕ

قَالَ

بَلٰی

وَلٰكِنْ

لِّیَطْمَىِٕنَّ

قَلْبِیْ ؕ

قَالَ

فَخُذْ

اَرْبَعَةً

مِّنَ

الطَّیْرِ

فَصُرْهُنَّ

اِلَیْكَ

ثُمَّ

اجْعَلْ

عَلٰی

كُلِّ

جَبَلٍ

مِّنْهُنَّ

جُزْءًا

ثُمَّ

ادْعُهُنَّ

یَاْتِیْنَكَ

سَعْیًا ؕ

وَاعْلَمْ

اَنَّ

اللّٰهَ

عَزِیْزٌ

حَكِیْمٌ

۟۠

Әрі сол кезде Ибраһим: «Раббым! Маған өліктерді қалай тірілтетініңді көрсет», деді. Ол: «Сенбейсің бе?» - деді. Ибраһим: «Жоқ, әлбетте / сенемін / , бірақ жүрегімнің орнығуы үшін», - деді. Ол / Аллаһ / : «Құстардан төртеуін өзіңе алып / сойып, етін араластырып / жина да, содан кейін олардың бір-бір бөлігін әр таудың басына қой. Кейін оларды шақыр, сонда олар саған тез жетіп келеді. Әрі, Аллаһтың бәрінен Үстем, аса Дана екенін біл», - деді.