اَلَمْ

تَرَ

اِلَی

الَّذِیْ

حَآجَّ

اِبْرٰهٖمَ

فِیْ

رَبِّهٖۤ

اَنْ

اٰتٰىهُ

اللّٰهُ

الْمُلْكَ ۘ

اِذْ

قَالَ

اِبْرٰهٖمُ

رَبِّیَ

الَّذِیْ

یُحْیٖ

وَیُمِیْتُ ۙ

قَالَ

اَنَا

اُحْیٖ

وَاُمِیْتُ ؕ

قَالَ

اِبْرٰهٖمُ

فَاِنَّ

اللّٰهَ

یَاْتِیْ

بِالشَّمْسِ

مِنَ

الْمَشْرِقِ

فَاْتِ

بِهَا

مِنَ

الْمَغْرِبِ

فَبُهِتَ

الَّذِیْ

كَفَرَ ؕ

وَاللّٰهُ

لَا

یَهْدِی

الْقَوْمَ

الظّٰلِمِیْنَ

۟ۚ

Эй Расул, оё аз ҳоли касе, ки Аллоҳ ба ӯ подшоҳӣ бахшида буд ва бо Иброҳим дар мавриди тавҳид ва рубубияти Парвардигораш муҷодала кард, хабар дорӣ? Чун аз Иброҳим суол кард, Парвардигори ту кист? Он гоҳ, ки Иброҳим гуфт: Парвардигори ман зоте аст, ки танҳо Ӯ меофарад ва тадбир менамояд ва зинда гардонидан ва миронидан танҳо аз они Ӯст. Гуфт: "Ман низ зинда мегардонам ва мемиронам¹ Иброҳим гуфт: "Аллоҳ хуршедро аз машриқ бар меоварад ва оё метавонӣ ту онро аз мағриб бароварӣ". Пас касе, ки куфр варзида буд ҳайрон шуд ва ҳуҷҷаташ барбод рафт. Аллоҳ қавми ситамкорро ба роҳи ҳақ ҳидоят намекунад.