لَاۤ

اِكْرَاهَ

فِی

الدِّیْنِ ۙ۫

قَدْ

تَّبَیَّنَ

الرُّشْدُ

مِنَ

الْغَیِّ ۚ

فَمَنْ

یَّكْفُرْ

بِالطَّاغُوْتِ

وَیُؤْمِنْ

بِاللّٰهِ

فَقَدِ

اسْتَمْسَكَ

بِالْعُرْوَةِ

الْوُثْقٰی ۗ

لَا

انْفِصَامَ

لَهَا ؕ

وَاللّٰهُ

سَمِیْعٌ

عَلِیْمٌ

۟

Дар дин маҷбурӣ нест. Ба ростӣ ки ҳидоят аз гумроҳӣ ҷудо шудааст. Пас ҳар касе, ки ба тоғут¹ куфр варзад ва ба Аллоҳ имон биёварад, ба ростӣ ки ба дастовези маҳкаме (дини ислом) чанг задааст, ки канда шуданӣ нест ва Аллоҳ суханони бандагонашро мешунавад ва аз афъол ва нияташон огоҳ аст. ²