تِلْكَ

الرُّسُلُ

فَضَّلْنَا

بَعْضَهُمْ

عَلٰی

بَعْضٍ ۘ

مِنْهُمْ

مَّنْ

كَلَّمَ

اللّٰهُ

وَرَفَعَ

بَعْضَهُمْ

دَرَجٰتٍ ؕ

وَاٰتَیْنَا

عِیْسَی

ابْنَ

مَرْیَمَ

الْبَیِّنٰتِ

وَاَیَّدْنٰهُ

بِرُوْحِ

الْقُدُسِ ؕ

وَلَوْ

شَآءَ

اللّٰهُ

مَا

اقْتَتَلَ

الَّذِیْنَ

مِنْ

بَعْدِهِمْ

مِّنْ

بَعْدِ

مَا

جَآءَتْهُمُ

الْبَیِّنٰتُ

وَلٰكِنِ

اخْتَلَفُوْا

فَمِنْهُمْ

مَّنْ

اٰمَنَ

وَمِنْهُمْ

مَّنْ

كَفَرَ ؕ

وَلَوْ

شَآءَ

اللّٰهُ

مَا

اقْتَتَلُوْا ۫

وَلٰكِنَّ

اللّٰهَ

یَفْعَلُ

مَا

یُرِیْدُ

۟۠

Баъзе аз ин паёмбаронро бар баъзе дигар бартарӣ додем. Худо бо баъзе сухан гуфт ва баъзеро ба дараҷоте боло кард. Ва ба Исо бинни Марям; мӯъҷизаҳо додем ва ӯро ба рӯҳулқудус ёрӣ кардем. Ва агар Худо мехост, мардуме, ки баъд аз онҳо буданд, пас аз он, ки хуҷҷатҳо бар онон ошкор шуда буд, бо якдигар куштор намекарданд. Вале онон ихтилоф карданд: баъзе мӯъмин буданд ва баъзе кофир шуданд. Ва агар Худо мехост, бо ҳам қитол (куштор) намекарданд, вале Худо ҳар чӣ хоҳад мекунад.