۞ تِلۡكَ

ٱلرُّسُلُ

فَضَّلۡنَا

بَعۡضَهُمۡ

عَلَىٰ

بَعۡضٖۘ

مِّنۡهُم

مَّن

كَلَّمَ

ٱللَّهُۖ

وَرَفَعَ

بَعۡضَهُمۡ

دَرَجَٰتٖۚ

وَءَاتَيۡنَا

عِيسَى

ٱبۡنَ

مَرۡيَمَ

ٱلۡبَيِّنَٰتِ

وَأَيَّدۡنَٰهُ

بِرُوحِ

ٱلۡقُدُسِۗ

وَلَوۡ

شَآءَ

ٱللَّهُ

مَا

ٱقۡتَتَلَ

ٱلَّذِينَ

مِنۢ

بَعۡدِهِم

مِّنۢ

بَعۡدِ

مَا

جَآءَتۡهُمُ

ٱلۡبَيِّنَٰتُ

وَلَٰكِنِ

ٱخۡتَلَفُواْ

فَمِنۡهُم

مَّنۡ

ءَامَنَ

وَمِنۡهُم

مَّن

كَفَرَۚ

وَلَوۡ

شَآءَ

ٱللَّهُ

مَا

ٱقۡتَتَلُواْ

وَلَٰكِنَّ

ٱللَّهَ

يَفۡعَلُ

مَا

يُرِيدُ

٢٥٣

Ин паёмбарон [ки номи бархе аз онон гузашт] бархе аз эшонро [дар дарёфти ваҳй ва теъдоди пайравон] бар бархе дигар бартарӣ додем. Аз [миёни] эшон касе [ҳамчун] буд, ки Аллоҳ таоло бо ӯ сухан гуфт ва дараҷоти бархе [дигар] аз ононро боло бурд; ва ба Исо писари Марям нишонаҳои равшане [бар исботи нубувваташ] додем ва ӯро тавассути Руҳулқудус [Ҷабраил] таъйид [ва тақвият] кардем; ва агар Аллоҳ таоло мехост, касоне, ки баъд аз онҳо буданд, пас аз он [ҳама] нишонаҳои равшане, ки барояшон омад, бо якдигар ҷанг намекарданд; вале [бо ҳам] ихтилоф карданд ва бархе аз онон имон оварданд ва бархе куфр варзиданд; ва агар Аллоҳ таоло мехост, [ҳаргиз] бо ҳам намеҷангиданд; вале Аллоҳ таоло он чиро мехоҳад, анҷом медиҳад