فَلَمَّا

فَصَلَ

طَالُوتُ

بِٱلۡجُنُودِ

قَالَ

إِنَّ

ٱللَّهَ

مُبۡتَلِيكُم

بِنَهَرٖ

فَمَن

شَرِبَ

مِنۡهُ

فَلَيۡسَ

مِنِّي

وَمَن

لَّمۡ

يَطۡعَمۡهُ

فَإِنَّهُۥ

مِنِّيٓ

إِلَّا

مَنِ

ٱغۡتَرَفَ

غُرۡفَةَۢ

بِيَدِهِۦۚ

فَشَرِبُواْ

مِنۡهُ

إِلَّا

قَلِيلٗا

مِّنۡهُمۡۚ

فَلَمَّا

جَاوَزَهُۥ

هُوَ

وَٱلَّذِينَ

ءَامَنُواْ

مَعَهُۥ

قَالُواْ

لَا

طَاقَةَ

لَنَا

ٱلۡيَوۡمَ

بِجَالُوتَ

وَجُنُودِهِۦۚ

قَالَ

ٱلَّذِينَ

يَظُنُّونَ

أَنَّهُم

مُّلَٰقُواْ

ٱللَّهِ

كَم

مِّن

فِئَةٖ

قَلِيلَةٍ

غَلَبَتۡ

فِئَةٗ

كَثِيرَةَۢ

بِإِذۡنِ

ٱللَّهِۗ

وَٱللَّهُ

مَعَ

ٱلصَّٰبِرِينَ

٢٤٩

Қачонки Толут аскарлари билан (шаҳардан) чиққач, айтди: «Албатта, Аллоҳ сизларни бир дарё билан имтиҳон қилади. Бас, ким ундан сув ичса менинг (аскарим)дан эмас ва ким ундан ичмаса, у мендандир. Магар ким қўли билан фақат бир ҳовуч олса (жоиздир)». Бас, у дарёдан озгиналаридан бошқа ҳаммалари ичдилар. У иймон келтирган кишилар билан бирга дарёдан ўтгач, (аскарлар) айтдилар: «Энди бу кун Жолут ва унинг лашкарларига кучимиз етмайди». (Шунда) Аллоҳга рўбарў бўлишларига ишонадиган зотлар: «Қанчадан-қанча кичкина гуруҳлар Аллоҳнинг изни билан катта гуруҳлар устидан ғалаба қилган. Аллоҳ сабр қилгувчилар билан биргадир», дедилар.