وَقَالَ

لَهُمۡ

نَبِيُّهُمۡ

إِنَّ

ءَايَةَ

مُلۡكِهِۦٓ

أَن

يَأۡتِيَكُمُ

ٱلتَّابُوتُ

فِيهِ

سَكِينَةٞ

مِّن

رَّبِّكُمۡ

وَبَقِيَّةٞ

مِّمَّا

تَرَكَ

ءَالُ

مُوسَىٰ

وَءَالُ

هَٰرُونَ

تَحۡمِلُهُ

ٱلۡمَلَٰٓئِكَةُۚ

إِنَّ

فِي

ذَٰلِكَ

لَأٓيَةٗ

لَّكُمۡ

إِن

كُنتُم

مُّؤۡمِنِينَ

٢٤٨

Паёмбарашон ба онҳо гуфт: Нишонаи [ростӣ ва дурустии] фармонравоии ӯ, ин аст, ки тобути аҳд бароятон мерасад, ки мояи оромише аз сӯйи Парвардигоратон мебошад ва дарунаш бозмондаи мероси хонадони Мӯсо ва Ҳорун [ҳамчун асо ва бархе алвоҳи Таврот] қарор дорад ва дар ҳоле мерасад, ки фариштагон онро бардоштаанд. Агар муъмин бошед, мусалламан дар ин [амр] нишонае [дар мавриди ҳаққонияти Толут] бароятон вуҷуд дорад