أَلَمۡ

تَرَ

إِلَى

ٱلۡمَلَإِ

مِنۢ

بَنِيٓ

إِسۡرَٰٓءِيلَ

مِنۢ

بَعۡدِ

مُوسَىٰٓ

إِذۡ

قَالُواْ

لِنَبِيّٖ

لَّهُمُ

ٱبۡعَثۡ

لَنَا

مَلِكٗا

نُّقَٰتِلۡ

فِي

سَبِيلِ

ٱللَّهِۖ

قَالَ

هَلۡ

عَسَيۡتُمۡ

إِن

كُتِبَ

عَلَيۡكُمُ

ٱلۡقِتَالُ

أَلَّا

تُقَٰتِلُواْۖ

قَالُواْ

وَمَا

لَنَآ

أَلَّا

نُقَٰتِلَ

فِي

سَبِيلِ

ٱللَّهِ

وَقَدۡ

أُخۡرِجۡنَا

مِن

دِيَٰرِنَا

وَأَبۡنَآئِنَاۖ

فَلَمَّا

كُتِبَ

عَلَيۡهِمُ

ٱلۡقِتَالُ

تَوَلَّوۡاْ

إِلَّا

قَلِيلٗا

مِّنۡهُمۡۚ

وَٱللَّهُ

عَلِيمُۢ

بِٱلظَّٰلِمِينَ

٢٤٦

[Эй паёмбар] Оё [аз достони] гурӯҳе аз [ашрофу бузургони] Бани Исроил хабар дорӣ, ки баъд аз Мӯсо ба паёмбари худ гуфтанд: "Фармонравое бароямон интихоб кун, то [ба дастураш] дар роҳи Аллоҳ таоло биҷангем"? [Паёмбарашон] Гуфт: "Шояд агар ҷиҳод бар шумо муқаррар шавад, [сарпечӣ кунед ва] ҷиҳод накунед". Гуфтанд: "Чаро дар роҳи Аллоҳ таоло ҷиҳод накунем, дар ҳоле ки аз хонаҳоямон ронда шудаем ва писаронамон [-ро куштаанд ё ба асорат бурдаанд]"? Пас, ҳангоме ки ҷанг бар эшон муқаррар шуд – ҷуз иддаи каме аз онон – [ҳамагӣ] сарпечӣ карданд; ва Аллоҳ таоло ба [ҳоли паймоншиканон ва] ситамгорон доност