أَلَمۡ

تَرَ

إِلَى

ٱلۡمَلَإِ

مِنۢ

بَنِيٓ

إِسۡرَٰٓءِيلَ

مِنۢ

بَعۡدِ

مُوسَىٰٓ

إِذۡ

قَالُواْ

لِنَبِيّٖ

لَّهُمُ

ٱبۡعَثۡ

لَنَا

مَلِكٗا

نُّقَٰتِلۡ

فِي

سَبِيلِ

ٱللَّهِۖ

قَالَ

هَلۡ

عَسَيۡتُمۡ

إِن

كُتِبَ

عَلَيۡكُمُ

ٱلۡقِتَالُ

أَلَّا

تُقَٰتِلُواْۖ

قَالُواْ

وَمَا

لَنَآ

أَلَّا

نُقَٰتِلَ

فِي

سَبِيلِ

ٱللَّهِ

وَقَدۡ

أُخۡرِجۡنَا

مِن

دِيَٰرِنَا

وَأَبۡنَآئِنَاۖ

فَلَمَّا

كُتِبَ

عَلَيۡهِمُ

ٱلۡقِتَالُ

تَوَلَّوۡاْ

إِلَّا

قَلِيلٗا

مِّنۡهُمۡۚ

وَٱللَّهُ

عَلِيمُۢ

بِٱلظَّٰلِمِينَ

٢٤٦

Бани Исроилдан бўлган, Мусодан кейинги бир жамоатнинг ҳоли-хабарини билмадингизми? Қайсики, улар ўзларининг (Шамъун исмли) пайғамбарларига: «Биз учун бир подшоҳ тайинлагин, биз (у билан бирга) Аллоҳ йўлида жанг қилайлик», дейишди. «Агар сизларга уруш фарз қилинса, эҳтимол урушмассиз?», деди (пайғамбар). Улар айтдилар: «Диёримиздан ҳайдалиб, болаларимиздан (ажралиб) турибмиз-ку, нега Аллоҳ йўлида урушмас эканмиз?» Қачонки уларга уруш фарз қилинганда озгина кишидан ташқари ҳаммалари бош тортдилар. Аллоҳ зулм қилгувчиларни билгувчидир.