۞ أَلَمۡ

تَرَ

إِلَى

ٱلَّذِينَ

خَرَجُواْ

مِن

دِيَٰرِهِمۡ

وَهُمۡ

أُلُوفٌ

حَذَرَ

ٱلۡمَوۡتِ

فَقَالَ

لَهُمُ

ٱللَّهُ

مُوتُواْ

ثُمَّ

أَحۡيَٰهُمۡۚ

إِنَّ

ٱللَّهَ

لَذُو

فَضۡلٍ

عَلَى

ٱلنَّاسِ

وَلَٰكِنَّ

أَكۡثَرَ

ٱلنَّاسِ

لَا

يَشۡكُرُونَ

٢٤٣

[Эй паёмбар] Оё намедонӣ, [достони] афроде [аз бани Исроил]-ро, ки ҳазорон нафар буданд, ки аз тарси [беморӣ ва] марг аз хонаҳояшон фирор карданд? Аллоҳ таоло ба онон гуфт: Бимиред [пас мурданд]. Сипас Аллоҳ таоло онҳоро зинда кард [то барояшон равшан гардонад, ки тамоми корҳо ба дасти Ӯст]. Ба ростӣ, ки Аллоҳ таоло нисбат ба бандагонаш бахшоиш дорад, вале бештари мардум шукр [-и неъматҳо] -ашро ба ҷой намеоваранд