حَٰفِظُواْ

عَلَى

ٱلصَّلَوَٰتِ

وَٱلصَّلَوٰةِ

ٱلۡوُسۡطَىٰ

وَقُومُواْ

لِلَّهِ

قَٰنِتِينَ

٢٣٨

Аллоҳ фармон медиҳад, то бар адои намозҳо давомат шавад ва бар адои намози вусто, (ки намози аср аст) муҳофизат шавад.¹ ва дар намозатон барои Аллоҳ фармонбардор ва дар ҳолати хушӯъ бошед.