وَاِذَا

طَلَّقْتُمُ

النِّسَآءَ

فَبَلَغْنَ

اَجَلَهُنَّ

فَاَمْسِكُوْهُنَّ

بِمَعْرُوْفٍ

اَوْ

سَرِّحُوْهُنَّ

بِمَعْرُوْفٍ ۪

وَلَا

تُمْسِكُوْهُنَّ

ضِرَارًا

لِّتَعْتَدُوْا ۚ

وَمَنْ

یَّفْعَلْ

ذٰلِكَ

فَقَدْ

ظَلَمَ

نَفْسَهٗ ؕ

وَلَا

تَتَّخِذُوْۤا

اٰیٰتِ

اللّٰهِ

هُزُوًا ؗ

وَّاذْكُرُوْا

نِعْمَتَ

اللّٰهِ

عَلَیْكُمْ

وَمَاۤ

اَنْزَلَ

عَلَیْكُمْ

مِّنَ

الْكِتٰبِ

وَالْحِكْمَةِ

یَعِظُكُمْ

بِهٖ ؕ

وَاتَّقُوا

اللّٰهَ

وَاعْلَمُوْۤا

اَنَّ

اللّٰهَ

بِكُلِّ

شَیْءٍ

عَلِیْمٌ

۟۠

  Ва чун занонро талоқ додед ва ба поёни иддаи худ наздик шуданд, пас ё онҳоро ба хубӣ нигоҳ доред ва ё ба хубӣ раҳо кунед ва ҳаргиз онҳоро барои озор ва зиён расондан нигоҳ надоред, то аз ҳад таҷовуз кунед ва ҳар касе чунин кунад, бар худ ситам кардааст. Ва оёт ва фармудаҳои Аллоҳро ба тамасхур ва бозӣ нагиред, зеро дар ин коратон аз ҳалол гузашта вориди ҳаром мешавед. Ва неъматҳои Аллоҳро шукр кунед ва он чи аз Китоб ва Суннат барои шумо нозил кардааст ва шуморо ба он панд медиҳад, ба ёд оваред ва аз Аллоҳ битарсед ва бидонед, ки Аллоҳ бар ҳар чизе доност.