وَالْمُطَلَّقٰتُ

یَتَرَبَّصْنَ

بِاَنْفُسِهِنَّ

ثَلٰثَةَ

قُرُوْٓءٍ ؕ

وَلَا

یَحِلُّ

لَهُنَّ

اَنْ

یَّكْتُمْنَ

مَا

خَلَقَ

اللّٰهُ

فِیْۤ

اَرْحَامِهِنَّ

اِنْ

كُنَّ

یُؤْمِنَّ

بِاللّٰهِ

وَالْیَوْمِ

الْاٰخِرِ ؕ

وَبُعُوْلَتُهُنَّ

اَحَقُّ

بِرَدِّهِنَّ

فِیْ

ذٰلِكَ

اِنْ

اَرَادُوْۤا

اِصْلَاحًا ؕ

وَلَهُنَّ

مِثْلُ

الَّذِیْ

عَلَیْهِنَّ

بِالْمَعْرُوْفِ ۪

وَلِلرِّجَالِ

عَلَیْهِنَّ

دَرَجَةٌ ؕ

وَاللّٰهُ

عَزِیْزٌ

حَكِیْمٌ

۟۠

   Бояд, ки занони талоқшуда то се бор пок шудан, аз шавҳар кардан бозистанд. Зеро бидонанд, ки дар раҳми ӯ фарзанде нест. Барои зан раво нест, ки дар ин муддат ба шавҳар барояд, то замоне, ки идда¹ ба поён нарасад. Ва агар ба Аллоҳ ва рӯзи қиёмат имон доранд, раво нест, ки он чиро, ки Аллоҳ дар раҳми онон офаридааст, ё дар ҳолати ҳайз ҳастанд, пинҳон доранд. Ва шавҳаронашон агар қасди ислоҳ доранд, ба бозгардондани онҳо дар ин муддат сазовортаранд. Ва барои занон ҳаққест ² ва ҳамчунон ки мардон бар занон ҳаққе доранд, ки бояд ба таври шоиста адо намоянд. Ва мардон бар занон дараҷаи бартарӣ доранд аз сӯҳбати нек, зиндагии хуб, сарварӣ дар хона ва соҳиби талоқ ҳастанд. Аллоҳи бузург дорои иззату қаҳр аст ва ҳаким аст, ҳар чизеро дар ҷои муносиби худ мегузорад.