أَمۡ

حَسِبۡتُمۡ

أَن

تَدۡخُلُواْ

ٱلۡجَنَّةَ

وَلَمَّا

يَأۡتِكُم

مَّثَلُ

ٱلَّذِينَ

خَلَوۡاْ

مِن

قَبۡلِكُمۖ

مَّسَّتۡهُمُ

ٱلۡبَأۡسَآءُ

وَٱلضَّرَّآءُ

وَزُلۡزِلُواْ

حَتَّىٰ

يَقُولَ

ٱلرَّسُولُ

وَٱلَّذِينَ

ءَامَنُواْ

مَعَهُۥ

مَتَىٰ

نَصۡرُ

ٱللَّهِۗ

أَلَآ

إِنَّ

نَصۡرَ

ٱللَّهِ

قَرِيبٞ

٢١٤

Эй муъминон оё гумон кардед, ки вориди биҳишт шавед, ҳол он ки ҳанӯз он чи ба мӯъминоне, ки пеш аз шумо буданд, омад ва барои шумо наёмадааст? (Ба монанди камбағалӣ, касалӣ, тарс ва бим.) ¹ Онҳо дучори сахтӣ ва зиён шуданд ва парешон гаштанд, то он ҷо ки Паёмбар ва мӯъминоне, ки ҳамроҳи ӯ буданд, барои зудтар омадани ёрии Аллоҳ мегуфтанд: "Ерии Аллоҳ кай хоҳад расид". Огоҳ бошед, ки ёрии Аллоҳ наздик аст.