هَلْ

یَنْظُرُوْنَ

اِلَّاۤ

اَنْ

یَّاْتِیَهُمُ

اللّٰهُ

فِیْ

ظُلَلٍ

مِّنَ

الْغَمَامِ

وَالْمَلٰٓىِٕكَةُ

وَقُضِیَ

الْاَمْرُ ؕ

وَاِلَی

اللّٰهِ

تُرْجَعُ

الْاُمُوْرُ

۟۠

    Оё ин фасодкорон ва пайравони роҳҳои шайтон баъди барпо шудани далелҳои равшан мунтазири он ҳастанд, ки рӯзи қиёмат Аллоҳ бо фариштагон дар зери соябоне аз абр наздашон биёяд ва миёни бандагонаш ба адл ҳукм намояд ва кор ба анҷом расонида шавад? Ҳол он ки ҳамаи корҳо ба сӯи Аллоҳ бармегарданд.¹