وَإِذَا

قِيلَ

لَهُ

ٱتَّقِ

ٱللَّهَ

أَخَذَتۡهُ

ٱلۡعِزَّةُ

بِٱلۡإِثۡمِۚ

فَحَسۡبُهُۥ

جَهَنَّمُۖ

وَلَبِئۡسَ

ٱلۡمِهَادُ

٢٠٦

    Ва чун ба он мунофиқи фасодкор гӯянд, ки аз Аллоҳ битарс ва аз азоби Ӯ ҳазар кун, дар рӯи замин фасод макун. Насиҳатро қабул намекунад, балки ӯро кибр ва одати ҷоҳилият ба гуноҳ мебарад. Пас ҷаҳаннам ӯро басандааст; ва ҳамоно он бад ҷоест! ¹