فَإِذَا

قَضَيۡتُم

مَّنَٰسِكَكُمۡ

فَٱذۡكُرُواْ

ٱللَّهَ

كَذِكۡرِكُمۡ

ءَابَآءَكُمۡ

أَوۡ

أَشَدَّ

ذِكۡرٗاۗ

فَمِنَ

ٱلنَّاسِ

مَن

يَقُولُ

رَبَّنَآ

ءَاتِنَا

فِي

ٱلدُّنۡيَا

وَمَا

لَهُۥ

فِي

ٱلۡأٓخِرَةِ

مِنۡ

خَلَٰقٖ

٢٠٠

Пас, чун маносики [ҳаҷҷи] худро ба ҷой овардед, ҳамон гуна, ки падаронатонро [бо фахру ғурур] ёд мекардед, балки [беҳтар ва] бештар аз он Аллоҳро ёд кунед; ва бархе аз мардум [кофироне] ҳастанд, ки мегӯянд: "Парвардигоро, ба мо дар дунё [молу фарзанд] ато кун". Ин шахс дар охират баҳрае [аз неъматҳои илоҳӣ] надорад