يَكَادُ

ٱلۡبَرۡقُ

يَخۡطَفُ

أَبۡصَٰرَهُمۡۖ

كُلَّمَآ

أَضَآءَ

لَهُم

مَّشَوۡاْ

فِيهِ

وَإِذَآ

أَظۡلَمَ

عَلَيۡهِمۡ

قَامُواْۚ

وَلَوۡ

شَآءَ

ٱللَّهُ

لَذَهَبَ

بِسَمۡعِهِمۡ

وَأَبۡصَٰرِهِمۡۚ

إِنَّ

ٱللَّهَ

عَلَىٰ

كُلِّ

شَيۡءٖ

قَدِيرٞ

٢٠

Наздик аст, ки барқ чашмонашонро бирабояд, ҳар гоҳ ки [барқ мезанад ва роҳро] бар онон равшан месозад, қадаме дар [партави] он мегузоранд ва чун торикӣ ононро фаро гирад, [ҳайратзада] бозмеистанд; ва агар Аллоҳ таоло бихоҳад, шунавоӣ ва биноиашонро аз байн мебарад, зеро Аллоҳ таоло бар ҳар коре тавоност