لَیْسَ

عَلَیْكُمْ

جُنَاحٌ

اَنْ

تَبْتَغُوْا

فَضْلًا

مِّنْ

رَّبِّكُمْ ؕ

فَاِذَاۤ

اَفَضْتُمْ

مِّنْ

عَرَفٰتٍ

فَاذْكُرُوا

اللّٰهَ

عِنْدَ

الْمَشْعَرِ

الْحَرَامِ ۪

وَاذْكُرُوْهُ

كَمَا

هَدٰىكُمْ ۚ

وَاِنْ

كُنْتُمْ

مِّنْ

قَبْلِهٖ

لَمِنَ

الضَّآلِّیْنَ

۟

Агар ба ҳангоми ҳаҷ талаб кунед рӯзиеро аз Парвардигоратон бо фоида бурдан аз савдо дар айёми ҳаҷ, гунаҳгор нашудаед ва чун баъди гуруби офтоб аз Арафот¹ бозгаштаед, Аллоҳро дар Машъарулҳаром² бо тасбеҳу такбир ва дуъо ёд кунед, ки шуморо ба роҳи рост ҳидоят фармуд, ҳароина пеш аз ин аз он гумроҳон будед, ҳақро намедонистед. ³