ٱلۡحَجُّ

أَشۡهُرٞ

مَّعۡلُومَٰتٞۚ

فَمَن

فَرَضَ

فِيهِنَّ

ٱلۡحَجَّ

فَلَا

رَفَثَ

وَلَا

فُسُوقَ

وَلَا

جِدَالَ

فِي

ٱلۡحَجِّۗ

وَمَا

تَفۡعَلُواْ

مِنۡ

خَيۡرٖ

يَعۡلَمۡهُ

ٱللَّهُۗ

وَتَزَوَّدُواْ

فَإِنَّ

خَيۡرَ

ٱلزَّادِ

ٱلتَّقۡوَىٰۖ

وَٱتَّقُونِ

يَٰٓأُوْلِي

ٱلۡأَلۡبَٰبِ

١٩٧

Ang ḥajj ay [nasa] mga buwang nalalaman.[50] Kaya ang sinumang nag-obliga [sa sarili] sa mga ito ng ḥajj ay walang pagtatalik, walang mga kasuwailan, at walang pakikipagtalo sa ḥajj. Ang anumang ginagawa ninyo na kabutihan ay nakaaalam nito si Allāh. Magbaon kayo, saka tunay na ang pinakamabuting baon ay ang pangingilag magkasala. Mangilag kayong magkasala sa Akin, O mga may isip. ¹