وَاِذَا

سَاَلَكَ

عِبَادِیْ

عَنِّیْ

فَاِنِّیْ

قَرِیْبٌ ؕ

اُجِیْبُ

دَعْوَةَ

الدَّاعِ

اِذَا

دَعَانِ ۙ

فَلْیَسْتَجِیْبُوْا

لِیْ

وَلْیُؤْمِنُوْا

بِیْ

لَعَلَّهُمْ

یَرْشُدُوْنَ

۟

Чун бандагони Ман дар бораи Ман аз ту бипурсанд, Ман наздикам ва ба нидои касе, ки Маро бихонад, ҷавоб медиҳам. Пас ба нидои Ман посух диҳанд ва ба Ман имон оваранд, то роҳи рост ёбанд!