اَیَّامًا

مَّعْدُوْدٰتٍ ؕ

فَمَنْ

كَانَ

مِنْكُمْ

مَّرِیْضًا

اَوْ

عَلٰی

سَفَرٍ

فَعِدَّةٌ

مِّنْ

اَیَّامٍ

اُخَرَ ؕ

وَعَلَی

الَّذِیْنَ

یُطِیْقُوْنَهٗ

فِدْیَةٌ

طَعَامُ

مِسْكِیْنٍ ؕ

فَمَنْ

تَطَوَّعَ

خَیْرًا

فَهُوَ

خَیْرٌ

لَّهٗ ؕ

وَاَنْ

تَصُوْمُوْا

خَیْرٌ

لَّكُمْ

اِنْ

كُنْتُمْ

تَعْلَمُوْنَ

۟

(Рўза) саноқли кунлардадир. Энди сизлардан бирор киши хаста ёки мусофир бўлса, у ҳолда (рўза тутолмаган кунларининг) саноғини бошқа кунларда тутади. (Кексалик ёки заифлиги сабабли) рўза тутишга қийналадиган кишилар бир мискин-бечоранинг бир кунлик таоми миқдорида эваз тўлашлари лозим. Бас, ким ўз ихтиёри билан зиёда яхшилик қилса (лозим бўлганидан ортиқроқ эваз тўласа), ўзига яхши. Агар билсангиз, рўза тутишингиз ўзингиз учун (эваз бериш ёки ҳатто узрли ҳолатда рўза тутмасликка нисбатан) яхшироқдир.