فَمَنْ

خَافَ

مِنْ

مُّوْصٍ

جَنَفًا

اَوْ

اِثْمًا

فَاَصْلَحَ

بَیْنَهُمْ

فَلَاۤ

اِثْمَ

عَلَیْهِ ؕ

اِنَّ

اللّٰهَ

غَفُوْرٌ

رَّحِیْمٌ

۟۠

Пас, касе, ки аз беадолатӣ [ва майли беҷойи] васияткунанда [нисбат ба ворисон] ё аз гуноҳи ӯ [дар васият ба кори хилоф] битарсад ва [бо ислоҳи васият] миёни онон [ворисон]-ро созиш диҳад, бар ӯ гуноҳе нест, [ки] ҳамоно Аллоҳ таоло омурзандаи меҳрубон аст