كُتِبَ

عَلَيۡكُمۡ

إِذَا

حَضَرَ

أَحَدَكُمُ

ٱلۡمَوۡتُ

إِن

تَرَكَ

خَيۡرًا

ٱلۡوَصِيَّةُ

لِلۡوَٰلِدَيۡنِ

وَٱلۡأَقۡرَبِينَ

بِٱلۡمَعۡرُوفِۖ

حَقًّا

عَلَى

ٱلۡمُتَّقِينَ

١٨٠

Бар шумо муқаррар шудааст, ки ҳар гоҳ замони марги яке аз шумо фаро расад, агар моле аз худ ба ҷой гузоштааст, барои падару модар ва хешовандон ба шеваи шоиста васият кунад. Ин [кор] ҳаққе аст бар парҳезкорон [ки бояд анҷом диҳанд]