لَیْسَ

الْبِرَّ

اَنْ

تُوَلُّوْا

وُجُوْهَكُمْ

قِبَلَ

الْمَشْرِقِ

وَالْمَغْرِبِ

وَلٰكِنَّ

الْبِرَّ

مَنْ

اٰمَنَ

بِاللّٰهِ

وَالْیَوْمِ

الْاٰخِرِ

وَالْمَلٰٓىِٕكَةِ

وَالْكِتٰبِ

وَالنَّبِیّٖنَ ۚ

وَاٰتَی

الْمَالَ

عَلٰی

حُبِّهٖ

ذَوِی

الْقُرْبٰی

وَالْیَتٰمٰی

وَالْمَسٰكِیْنَ

وَابْنَ

السَّبِیْلِ ۙ

وَالسَّآىِٕلِیْنَ

وَفِی

الرِّقَابِ ۚ

وَاَقَامَ

الصَّلٰوةَ

وَاٰتَی

الزَّكٰوةَ ۚ

وَالْمُوْفُوْنَ

بِعَهْدِهِمْ

اِذَا

عٰهَدُوْا ۚ

وَالصّٰبِرِیْنَ

فِی

الْبَاْسَآءِ

وَالضَّرَّآءِ

وَحِیْنَ

الْبَاْسِ ؕ

اُولٰٓىِٕكَ

الَّذِیْنَ

صَدَقُوْا ؕ

وَاُولٰٓىِٕكَ

هُمُ

الْمُتَّقُوْنَ

۟

Некӣ [фақат] ин нест, ки [барои намоз] рӯйи худро ба сӯйи машриқ ва [ё] мағриб кунед, балки некӣ [рафтори] он касе аст, ки ба Аллоҳ таоло ва рӯзи қиёмат ва фариштагону китоби [осмонӣ] ва паёмбарон имон оварда бошад ва моли [худ]-ро, бо вуҷуди дӯст доштанаш, ба хешовандону ятимон ва мустамандон ва дар роҳмондагону дархосткунандагон [гадоён] ва дар [роҳи озодии] бардагон бибахшад ва намоз бар пой дорад ва закот бипардозад ва [низ] онон, ки чун аҳд мебанданд, ба паймонашон вафо мекунанд ва [касоне, ки] дар фақру сахтӣ ва зиёну беморӣ ва ба ҳангоми [шиддат гирифтани] набард, [пойдорӣ ва] шикебоӣ мекунанд, онон [ки ба ин вижагиҳо оростаанд], касоне ҳастанд, ки рост гуфтанд ва онон парҳезгоронанд