قَدۡ

نَرَىٰ

تَقَلُّبَ

وَجۡهِكَ

فِي

ٱلسَّمَآءِۖ

فَلَنُوَلِّيَنَّكَ

قِبۡلَةٗ

تَرۡضَىٰهَاۚ

فَوَلِّ

وَجۡهَكَ

شَطۡرَ

ٱلۡمَسۡجِدِ

ٱلۡحَرَامِۚ

وَحَيۡثُ

مَا

كُنتُمۡ

فَوَلُّواْ

وُجُوهَكُمۡ

شَطۡرَهُۥۗ

وَإِنَّ

ٱلَّذِينَ

أُوتُواْ

ٱلۡكِتَٰبَ

لَيَعۡلَمُونَ

أَنَّهُ

ٱلۡحَقُّ

مِن

رَّبِّهِمۡۗ

وَمَا

ٱللَّهُ

بِغَٰفِلٍ

عَمَّا

يَعۡمَلُونَ

١٤٤

[Эй паёмбар] Ба ростӣ, ки мо гардондани рӯятро ба [сӯйи] осмон [ки дар интизори ваҳйи илоҳӣ барои тағйири қибла ҳастӣ] мебинем. Акнун туро ба [сӯйи] қиблае бозмегардонем, ки ба он хушнуд мешавӣ, пас, рӯйи худро ба сӯйи Масҷид-ул-ҳаром кун ва [шумо низ, эй муъминон, барои адои намоз] ҳар ҷо будед, рӯйи худро ба сӯйи он бигардонед. Касоне, ки китоби [осмонӣ] ба онҳо дода шуд, ба хубӣ медонанд, ки ин [тағйири қибла фармони] ҳақ аст [ва] аз ҷониби Парвардигорашон мебошад ва Аллоҳ таоло аз он чи мекунанд, ғофил нест