وَكَذَٰلِكَ

جَعَلۡنَٰكُمۡ

أُمَّةٗ

وَسَطٗا

لِّتَكُونُواْ

شُهَدَآءَ

عَلَى

ٱلنَّاسِ

وَيَكُونَ

ٱلرَّسُولُ

عَلَيۡكُمۡ

شَهِيدٗاۗ

وَمَا

جَعَلۡنَا

ٱلۡقِبۡلَةَ

ٱلَّتِي

كُنتَ

عَلَيۡهَآ

إِلَّا

لِنَعۡلَمَ

مَن

يَتَّبِعُ

ٱلرَّسُولَ

مِمَّن

يَنقَلِبُ

عَلَىٰ

عَقِبَيۡهِۚ

وَإِن

كَانَتۡ

لَكَبِيرَةً

إِلَّا

عَلَى

ٱلَّذِينَ

هَدَى

ٱللَّهُۗ

وَمَا

كَانَ

ٱللَّهُ

لِيُضِيعَ

إِيمَٰنَكُمۡۚ

إِنَّ

ٱللَّهَ

بِٱلنَّاسِ

لَرَءُوفٞ

رَّحِيمٞ

١٤٣

   Ва ҳамчунин шуморо ба роҳи рост роҳ намудем ва шуморо беҳтарини умматҳо гардонидем, то ба мардум дар охират гувоҳ бошед ва низ паёмбар бар шумо гувоҳ бошад, ки ӯ рисолати Парвардигорашро ба мардум расонид. Ва он қиблаеро, ки рӯ ба сӯи он ¹ мекардӣ, дигаргун накардем, магар ба он сабаб, ки ононро, ки ба паёмбар пайравӣ мекунанд, аз онон, ки пайравӣ намекунанд, бозшиносем. Ва касоне, ки имонашон заиф буд аз сабаби шак ва нифоқашон аз динашон бедин шуданд. Ба дурустӣ, ки гардонидани қибла аз Байтулмуқаддас ба сӯи Каъба душвор аст, магар бар касоне, ки Аллоҳ ба онҳо ҳидоят ва имону тақво арзонӣ намудааст. Аллоҳ имон ва намозатонро табоҳ намекунад. Ба дурустӣ, ки Аллоҳ ба мардум меҳрубон ва бахшоянда аст! ²