أَمۡ

تَقُولُونَ

إِنَّ

إِبۡرَٰهِـۧمَ

وَإِسۡمَٰعِيلَ

وَإِسۡحَٰقَ

وَيَعۡقُوبَ

وَٱلۡأَسۡبَاطَ

كَانُواْ

هُودًا

أَوۡ

نَصَٰرَىٰۗ

قُلۡ

ءَأَنتُمۡ

أَعۡلَمُ

أَمِ

ٱللَّهُۗ

وَمَنۡ

أَظۡلَمُ

مِمَّن

كَتَمَ

شَهَٰدَةً

عِندَهُۥ

مِنَ

ٱللَّهِۗ

وَمَا

ٱللَّهُ

بِغَٰفِلٍ

عَمَّا

تَعۡمَلُونَ

١٤٠

Tàbí ẹ̀ ń wí pé: “Dájúdájú (àwọn Ànábì) ’Ibrọ̄hīm, ’Ismọ̄‘īl, ’Ishāƙ, Ya‘ƙūb àti àwọn àrọ́mọdọ́mọ Ya‘ƙūb, wọ́n jẹ́ yẹhudi tàbí nasọ̄rọ̄.”[1] Sọ pé: “Ṣé ẹ̀yin lẹ nímọ̀ jùlọ (nípa wọn ni) tàbí Allāhu?” Kò sí ẹni tí ó ṣàbòsí tó ẹni tó daṣọ bo ẹ̀rí ọ̀dọ̀ rẹ̀ (tí ó sọ̀kalẹ̀) láti ọ̀dọ̀ Allāhu? Allāhu kò sì níí gbàgbé ohun tí ẹ̀ ń ṣe níṣẹ́. ¹