أَمۡ

كُنتُمۡ

شُهَدَآءَ

إِذۡ

حَضَرَ

يَعۡقُوبَ

ٱلۡمَوۡتُ

إِذۡ

قَالَ

لِبَنِيهِ

مَا

تَعۡبُدُونَ

مِنۢ

بَعۡدِيۖ

قَالُواْ

نَعۡبُدُ

إِلَٰهَكَ

وَإِلَٰهَ

ءَابَآئِكَ

إِبۡرَٰهِـۧمَ

وَإِسۡمَٰعِيلَ

وَإِسۡحَٰقَ

إِلَٰهٗا

وَٰحِدٗا

وَنَحۡنُ

لَهُۥ

مُسۡلِمُونَ

١٣٣

Эй яҳудиён, оё шумо ҳозир будед, он гоҳ, ки марги Яъқуб фаро расид ва ба фарзандонаш гуфт: «Пас аз ман, чӣ чизро мепарастед?» Гуфтанд: «Маъбуди ту ва маъбуди падарони туро, ки Иброҳиму Исмоилу Исҳоқанд ва ба яктоӣ хоҳем парастид ва дар баробари Ӯ фармонбардор ҳастем».