وَإِذۡ

قَالَ

إِبۡرَٰهِـۧمُ

رَبِّ

ٱجۡعَلۡ

هَٰذَا

بَلَدًا

ءَامِنٗا

وَٱرۡزُقۡ

أَهۡلَهُۥ

مِنَ

ٱلثَّمَرَٰتِ

مَنۡ

ءَامَنَ

مِنۡهُم

بِٱللَّهِ

وَٱلۡيَوۡمِ

ٱلۡأٓخِرِۚ

قَالَ

وَمَن

كَفَرَ

فَأُمَتِّعُهُۥ

قَلِيلٗا

ثُمَّ

أَضۡطَرُّهُۥٓ

إِلَىٰ

عَذَابِ

ٱلنَّارِۖ

وَبِئۡسَ

ٱلۡمَصِيرُ

١٢٦

Сол уақытта Ыбырайым (Ғ.С.): «Раббым! Бұны бір тыныш қала қыла көр! және оның тұрғындарынан кім Аллаға, ахирет күніне иман келтірсе, әр түрлі өнімдермен ризықтандыр» деп, жалбарынды. (Раббы): «Кім қарсы болса, оны да аз (күнгі дүниеде) пайдаландырамын, сонан соң оны (ахиретте) от азабына зорлаймын. Ол, барар орынның жаманы» деді.