۞ وَإِذِ

ٱبۡتَلَىٰٓ

إِبۡرَٰهِـۧمَ

رَبُّهُۥ

بِكَلِمَٰتٖ

فَأَتَمَّهُنَّۖ

قَالَ

إِنِّي

جَاعِلُكَ

لِلنَّاسِ

إِمَامٗاۖ

قَالَ

وَمِن

ذُرِّيَّتِيۖ

قَالَ

لَا

يَنَالُ

عَهۡدِي

ٱلظَّٰلِمِينَ

١٢٤

   Эй Паёмбар, ба ёд ор вақтеро, ки Парвардигори Иброҳим ӯро ба чанд калимае ¹ биёзмуд ва Иброҳим ҳамаи он корҳоро пурра ба анҷом расонид. Аллоҳ ба ӯ гуфт: «Ман туро пешвои мардум мегардонам». Иброҳим гуфт: «Ва аз фарзандони ман низ пешвоён пайдо кун!» Аллоҳ фармуд: «Пешвоӣ дар дин ба ситамкорон намерасад».