وَٱتَّقُواْ

يَوۡمٗا

لَّا

تَجۡزِي

نَفۡسٌ

عَن

نَّفۡسٖ

شَيۡـٔٗا

وَلَا

يُقۡبَلُ

مِنۡهَا

عَدۡلٞ

وَلَا

تَنفَعُهَا

شَفَٰعَةٞ

وَلَا

هُمۡ

يُنصَرُونَ

١٢٣

Аз рӯзе битарсед, ки ҳеҷ кас аз дигаре дифоъ намекунад ва ҳеҷ товону фидяе аз ӯ пазируфта намешавад ва шафоат барояш суде надорад ва [инсонҳо] ёрӣ намешаванд