وَلَمَّا

جَآءَهُمۡ

رَسُولٞ

مِّنۡ

عِندِ

ٱللَّهِ

مُصَدِّقٞ

لِّمَا

مَعَهُمۡ

نَبَذَ

فَرِيقٞ

مِّنَ

ٱلَّذِينَ

أُوتُواْ

ٱلۡكِتَٰبَ

كِتَٰبَ

ٱللَّهِ

وَرَآءَ

ظُهُورِهِمۡ

كَأَنَّهُمۡ

لَا

يَعۡلَمُونَ

١٠١

Ва ҳангоме ки фиристодае аз сӯйи Аллоҳ таоло ба суроғашон омад, ки бо нишонаҳое, ки [дар Таврот] назди онон буд мутобиқат дошт, гурӯҳе аз эшон, ки ба онҳо китоби [Таврот] дода шуда буд, китоби Аллоҳро пушти сар афканданд, гӯё [аз он нишонаҳо] ҳеҷ намедонанд