اَوَاَمِنَ

اَهْلُ

الْقُرٰۤی

اَنْ

یَّاْتِیَهُمْ

بَاْسُنَا

ضُحًی

وَّهُمْ

یَلْعَبُوْنَ

۟

   Ва оё мардумони ин деҳаҳо эмин шудаанд, аз ин ки азоби Мо чоштгоҳон ба суроғи онҳо биёяд, дар ҳоле ки онҳо бозӣ мекунанд.