وَلَوْ

اَنَّ

اَهْلَ

الْقُرٰۤی

اٰمَنُوْا

وَاتَّقَوْا

لَفَتَحْنَا

عَلَیْهِمْ

بَرَكٰتٍ

مِّنَ

السَّمَآءِ

وَالْاَرْضِ

وَلٰكِنْ

كَذَّبُوْا

فَاَخَذْنٰهُمْ

بِمَا

كَانُوْا

یَكْسِبُوْنَ

۟

Agar qishloqlar ahllari iymon keltirganlarida va taqvo qilganlarida edi, Biz, albatta, ularga osmonu yerdan barakotlarni ochib qo`yar edik. Lekin ular yolg`onga chiqardilar, bas, ularni qilgan kasblari tufayli tutdik.¹