وَلَا

تَقْعُدُوْا

بِكُلِّ

صِرَاطٍ

تُوْعِدُوْنَ

وَتَصُدُّوْنَ

عَنْ

سَبِیْلِ

اللّٰهِ

مَنْ

اٰمَنَ

بِهٖ

وَتَبْغُوْنَهَا

عِوَجًا ۚ

وَاذْكُرُوْۤا

اِذْ

كُنْتُمْ

قَلِیْلًا

فَكَثَّرَكُمْ ۪

وَانْظُرُوْا

كَیْفَ

كَانَ

عَاقِبَةُ

الْمُفْسِدِیْنَ

۟

Ва бар сари ҳар роҳе нанишинед, ки [бо зӯргирӣ ва дуздӣ мардумро] битарсонед ва ҳаркиро имон дорад, аз роҳи Аллоҳ таоло боздоред ва роҳашро мунҳариф бихоҳед [ки ба ҳидоят даст наёбад]. Ва ба ёд оваред, ҳангомеро ки андак будед, сипас Аллоҳ таоло [теъдоди] шуморо фузунӣ бахшид ва бингаред, ки саранҷоми муфсидон [-и табаҳкор] чи гуна буд