وَلَا

تُفۡسِدُواْ

فِي

ٱلۡأَرۡضِ

بَعۡدَ

إِصۡلَٰحِهَا

وَٱدۡعُوهُ

خَوۡفٗا

وَطَمَعًاۚ

إِنَّ

رَحۡمَتَ

ٱللَّهِ

قَرِيبٞ

مِّنَ

ٱلۡمُحۡسِنِينَ

٥٦

    Ва фасод (яъне гуноҳ) накунед дар рӯи замин баъди ислоҳ кардани Аллоҳ таъоло заминро бо фиристодани паёмбарон (алайҳимуссаллом). Ва Аллоҳро аз тарси азобаш ва умед ба раҳматаш парастиш кунед! Ҳамоно раҳмати Аллоҳ ба некӯкорон наздик аст. ¹