ٱلَّذِينَ
ٱتَّخَذُواْ
دِينَهُمۡ
لَهۡوٗا
وَلَعِبٗا
وَغَرَّتۡهُمُ
ٱلۡحَيَوٰةُ
ٱلدُّنۡيَاۚ
فَٱلۡيَوۡمَ
نَنسَىٰهُمۡ
كَمَا
نَسُواْ
لِقَآءَ
يَوۡمِهِمۡ
هَٰذَا
وَمَا
كَانُواْ
بِـَٔايَٰتِنَا
يَجۡحَدُونَ
٥١
‘ಅವರು ತಮ್ಮ ಧರ್ಮವನ್ನು ವಿನೋದ ಹಾಗೂ ಆಟವನ್ನಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಿದ್ದರು. ಐಹಿಕ ಬದುಕು ಅವರನ್ನು ವಂಚಿಸಿತು. ಅವರು ಇಂದಿನ ಭೇಟಿ ಯನ್ನು ಮರೆತುಬಿಟ್ಟಂತೆಯೇ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಾಂತಗಳನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದಂತೆಯೇ ಇಂದು ನಾವೂ ಅವರನ್ನು ಮರೆತು ಬಿಡುತ್ತೇವೆ’1.