فَمَنۡ

أَظۡلَمُ

مِمَّنِ

ٱفۡتَرَىٰ

عَلَى

ٱللَّهِ

كَذِبًا

أَوۡ

كَذَّبَ

بِـَٔايَٰتِهِۦٓۚ

أُوْلَٰٓئِكَ

يَنَالُهُمۡ

نَصِيبُهُم

مِّنَ

ٱلۡكِتَٰبِۖ

حَتَّىٰٓ

إِذَا

جَآءَتۡهُمۡ

رُسُلُنَا

يَتَوَفَّوۡنَهُمۡ

قَالُوٓاْ

أَيۡنَ

مَا

كُنتُمۡ

تَدۡعُونَ

مِن

دُونِ

ٱللَّهِۖ

قَالُواْ

ضَلُّواْ

عَنَّا

وَشَهِدُواْ

عَلَىٰٓ

أَنفُسِهِمۡ

أَنَّهُمۡ

كَانُواْ

كَٰفِرِينَ

٣٧

Пас, кист ситамгортар аз он ки бар Аллоҳ таоло дурӯғ мебандад ё оёташро дурӯғ мепиндорад? Онон касоне ҳастанд, ки насибашон аз ончи [дар Лавҳи маҳфуз] муқаррар шудааст, ба эшон хоҳад расид, то он гоҳ ки фиристодагони Мо ба суроғашон меоянд, ки ҷонашонро бигиранд, [ба онон] мегӯянд: «Онҳое, ки ба ҷойи Аллоҳ таоло мепарастидед, куҷо ҳастанд»? [Онон] Мегӯянд: «Аз [назди] мо гум шуданд».Ва [ин гуна] алайҳи худ гувоҳӣ медиҳанд, ки кофир будаанд