يَٰبَنِيٓ

ءَادَمَ

إِمَّا

يَأۡتِيَنَّكُمۡ

رُسُلٞ

مِّنكُمۡ

يَقُصُّونَ

عَلَيۡكُمۡ

ءَايَٰتِي

فَمَنِ

ٱتَّقَىٰ

وَأَصۡلَحَ

فَلَا

خَوۡفٌ

عَلَيۡهِمۡ

وَلَا

هُمۡ

يَحۡزَنُونَ

٣٥

Эй фарзандони Одам, агар паёмбароне аз худи шумо [наздатон] биоянд, ки оёти Маро бароятон бихонанд, [аз он пайравӣ кунед] пас, онон, ки парҳезгорӣ намоянд ва [рафторҳои гузаштаро] ислоҳ кунанд, на тарсе хоҳанд дошт ва на андуҳгин мешаванд